Als het licht op rood staat, moet je stoppen. Als het licht op groen springt, mag je doorrijden. Het mag, maar het hoeft niet.

The day after drink ik mijn eerste kopje koffie op Het Plein, met uitzicht op de Tweede Kamer en de parlementaire pers in mijn rug. Demonstranten het demonstreren moe – er luistert niemand: het is reces – scholen lusteloos samen aan de voeten van Willem van Oranje. Gelukkig schijnt de zon. Via Louis Couperus en [...]

Terwijl ik op mijn beurt wacht hoor ik hoe de mensen voor mij proberen de man bij wie ze afrekenen uit te leggen waar ze precies wonen. Ja, in de buurt van het station, maar niet op de hoek van de twee straten die de man die hun geld in ontvangst genomen heeft noemt. Ze [...]

Zoals ik ook liever geen getuige was geweest van mijn eigen vernedering, zo had ik liever ook niet gezien hoe de zoon zijn zoon in mijn bijzijn terecht wees.   Van een jongetje van vijf mag je niet verwachten dat hij meteen weet hoe hij zijn vingers moet zetten als hij zijn lesboek openslaat. Hij ziet [...]

Beter dan hier weet ik daar het water, de port (tawny), de appels, ananassen en de grapefruits, de soep, de chips, de geitenkaas, de yoghurt met extra vezels, de zoetzure augurken en de diepvrieserwtjes te vinden.Maar het is nutteloze kennis. Ik zal daar mijn boodschappen nooit meer doen.

Ondanks de ijzige kou – het is weer oostenwind – zie ik de wereld om me heen steeds groener worden. Alsof sneeuw en ijs geen boodschap hebben aan een gevoelstemperatuur van ver onder nul. De thermometer zegt dat het tijd is om te dooien en dus dooit het.

Ik ben al een heel half jaar zo oud als de oma met wie ik doopnamen deel geworden is. Toen zij zo oud was, was ze nog geen oma. Ze was toen moeder van vier kinderen – ze kreeg er zes, maar de oudste twee overleden op jonge leeftijd. Later verloor ze er nog één, [...]

Omdat de heteluchtoven van mijn combimagnetron steevast stopt als er nog 15:44 gebakken of gebraden moet worden, is mijn aanwezigheid in de keuken tijdens het koken  weer dringend gewenst. Tenzij ik ervoor kies om het mezelf nog makkelijker te maken en alleen nog maar kant-en-klaar maaltijden in de magnetron zet.

Op het platteland van Guatamala zijn ze overal blij mee, volgens de gids. Iedere boer hier is klein, zelfs de groten, en allemaal hebben ze al eens een kind begraven. Alles is welkom, dus of we naast de ontbijtresten en oude kleding, ook de hotelzeep willen meenemen. En wat geld graag, voor de kerk; dan [...]

In die straat hier niet ver vandaan waar tot voor kort de bloesem bloeide en de bomen vrucht droegen, ligt al sinds jaar en dag in een van de tuinen een cavia van gras waar ik al lang een keer over geschreven zou hebben als ik een foto van hem (haar) zou durven maken. Hem [...]