De verzamelde gedichten van Willem Frederik Hermans, dat voelt toch een beetje als een oxymoron. Blijkens het commentaar achterin zijn Volledige Werken, deel 9 was Hermans zelf later in zijn carrière ook niet meer zo te spreken over zijn dichtwerk. Maar ja, als je een verzameld werk maakt, moet je ook alles opnemen. Dus heb [...]

‘Veruit de beste bundel van 2011’, noemde Arie van den Berg Kluwen van Eva Gerlach in NRC. Anderen mopperden op de bundel, vinden dat Gerlach expres moeilijk doet, doolhoven bouwt die de lezer buiten houdt en dan, to add insult to injury, de bundel ‘kluwen’ noemt om aan te geven dat de lezer geen draad [...]

Er zijn veel dichters die gedichten maken die iets met me doen. Daar lees ik namelijk poëzie voor, om iets te lezen dat iets met me doet. Sommige dichters zetten je aan het denken, sommige dichters laten je mogelijkheden van de taal zien die je niet kon vermoeden en sommige dichters laten je gewoon even [...]

Ineens had iedereen het over Tomas Tranströmer. Hij won namelijk de Nobelprijs voor de Literatuur. Je kan niet bepaald stellen dat hij daarvoor in Nederland een bekend dichter was. Bernlefs vertalingen van zijn werk, inmiddels vele malen herdrukt, kwijnden op de planken van de Betere Boekhandel. Ikzelf geef eerlijk toe, vandaar ook deze late bespreking, [...]

- Vervlogen vriendschap – Als de tijd verstrijkt en de blik mede daardoor vertroebelt, wordt het moeilijk om gebeurtenissen uit het verleden zo te reconstrueren dat de werkelijkheid geen geweld aangedaan wordt. Dat is waar de vier personages in Grip – drie mannen en een vrouw – last van hebben. Twintig jaar nadat ze geklommen [...]

Nederland wemelt van de kleine uitgeverijen. De één is wat professioneler bezig dan de ander, maar met een beetje zoeken op het internet (in de papieren pers en in de boekwinkel kom je deze boeken nauwelijks tegen) is er meestal wel iets aardigs te vinden in de fondsen van deze uitgevers. De Brouwerij is zo’n [...]

Even dacht ik dat ik er ook aan bezweken was: het verschijnsel ‘poëziemoeheid’. Het woord is volgens mij gelanceerd door Ilja Leonard Pfeijffer. Hij gaf ermee het afgebrande gevoel dat je krijgt als je je dag in, dag uit door de stapel net uitgekomen dichtbundels heen moet worstelen en je treft daarin onafzienbare hoeveelheden gedichten [...]

- Broederhoeder in woord en daad – Willem Jan Otten heeft geen witte jas en een stage in het VU Medisch Centrum nodig om de binnenwereld van een ziekenhuis natuurgetrouw tot literatuur te transformeren. In dat ziekenhuis vinden metamorfoses plaats. Het is het decor voor de verwarring die ontstaat door moedwillige en onbedoelde verwisselingen. Maar [...]

- Japan revisited – In De verzopen katten en de Hollander schreef Detlev van Heest zijn Japanse buurtgenoten op Voskuiliaanse wijze tot leven. Hij vertrok naar Nieuw-Zeeland – zijn belevenissen aldaar tekende hij op in Pleun – en zijn leven strandde. Inmiddels is hij parkeercontroleur te Hilversum. Maar in 2009 en in 2011 keerde bezocht [...]

- Nieuwe taal fixeren – Taal is de stof waar verhalen van gemaakt zijn. Van taal die verandert en van taal die verloedert. Van taal die zich voegt naar de inzichten en de onervarenheid van de gebruiker. Niet alle soorten verhalen zijn in gelijke mate onderhevig aan veranderingen in de taal. Maar vroeg of laat dringt zelfs [...]