Een onvervuld verlangen naar toegankelijkheid ‘Waarom gaan we via het geschrevene op jacht naar de schrijver? Waarom kunnen hem niet met rust laten? Waarom zijn de boeken niet voldoende? Julian Barnes stelt deze vragen in het openingshoofdstuk van Flauberts papegaai, zijn onnavolgbare poging de fascinatie voor een schrijver vorm te geven.’ Marja Pruis citeert zijn [...]

- Kunst om het diepste zwart te verlichten – Op 6 december zat Joost Zwagerman bij De wereld draait door met zijn nieuwe boek – Kennis is geluk: nieuwe omzwervingen in de kunst – voor zich. Maar de inhoud van dat boek kwam maar zijdelings aan bod. Het gesprek ging over de zware depressie die Zwagerman [...]

lees hier het eerste deel Dat het procédé van new sentences niet 200 pagina’s lang vol te houden is zien we in ‘N30′ bijvoorbeeld in de gevallen waar Mettes, ten behoeve van toch iets van samenhang, parallellisme toepast. In hoofdstuk 8 bijvoorbeeld (het gedicht bestaat uit 31 hoofdstukken) begint hij een halve pagina lang iedere zin met [...]

Poëzie, je bezighouden met poëzie, is een politieke daad an sich. Door ‘in de poëzie te gaan’ neem je niet alleen afscheid van de normale functionele opvattingen over taal, maar plaats je je ook min of meer in een sociaal en economisch isolement. Je wil iets laten zien. Je wil laten zien dat alles – de [...]

- Geestdrift die niet overslaat – In Heidense vreugde: gepeins en gezang bundelt Hafid Bouazza zijn essays en recenserende beschouwingen in een eigen vorm. Dat wil zeggen: niet in de ingekorte en/of geredigeerde vorm waarin de stukken eerder gepubliceerd zijn, maar zoals de schrijver ze bedoeld heeft. Voor zover hij zich die versies heeft of [...]

Esther Jansma, dichteres van onder andere de bundels Hier is de tijd (1998 – bekroond met de VSB Poëzieprijs) en Alles is nieuw (2006 – bekroond met de Jan Campertprijs) heeft in Mag ik Orpheus zijn? een viertal essays gebundeld. Het eerste essay is opgebouwd uit alfabetisch geordende lemma’s, naar het voorbeeld van Mark Strands ‘A Poet’s Alphabet’, [...]

In Nederlandse schrijvers en religie 1960-2010 bundelt Jaap Goedegebuure dertien essays die licht proberen te werpen op de vraag: hoe beïnvloeden religieuze gevoelens en ideeën de leefwereld en dus het werk van een schrijver. De titel is een beetje veel van het goede, want de meeste essays behandelen één enkele schrijver, de protestanten worden in [...]