Buiten beeld bedelen om liefde en aandacht Als het goed is, zijn schrijvers onzichtbaar. Ze verdwijnen achter de woorden die ze schrijven. Zo hoort het. Toch is de verleiding groot om de schrijver door de tekst heen te willen zien. Alsof dat de waarde van een verhaal, roman of gedicht vergroot. Er zijn ook schrijvers [...]

Ik ben altijd op het ergste voorbereid en dus neem ik als ik met de trein moet altijd voldoende leesvoer mee. Al is leesvoer niet het goede woord. Meestal is het volkomen verantwoord wat ik in mijn rugzak heb en het heeft ook de vorm van een boek, dus zou Kees van Kooten ooit tegenover [...]

Zeker als er veel te lezen ligt, kijk ik uit naar de keren dat ik me per trein van a naar b – of zoals in de nog maar net voltooid verleden tijd van b naar a – te verplaatsen. Knappe jongen/knap meisje dat mij tijdens zo’n rit van het lezen af kan houden. Dat [...]

Lang leve de leestafels in openbare gelegenheden waar je voor de prijs van een kopje koffie veel geld kunt uitsparen. Wie een beetje zuinig drinkt, haalt per kopje een tijdschrift of drie. Dat scheelt toch al gauw een euro of twaalf uit. Meestal neem ik nog een tweede kopje. Koffie mét was die dag een [...]

Dertien reeën in één weiland en even later een witte reiger op één been in een sloot. Dat is de oogst van één keer opkijken. Ik geniet zonder me af te vragen wat ik allemaal gemist heb terwijl ik zat te lezen. Zou ik dan toch iemand zijn voor wie het glas altijd half vol is? [...]

- Opnieuw leren lezen (van zelf schrijven is dan nog helemaal geen sprake) – Het lijkt alsof James Wood zomaar ergens begint in Hoe fictie werkt als hij begint met de keuze die de schrijver moet maken voor de derde of de eerste persoon enkelvoud en hij die keuze verbindt met de vraag hoe betrouwbaar [...]

Het is zo’n beetje half september nu en de zomervakantie wordt langzaam een herinnering (een herinnering, weliswaar, die af en toe met veel kracht bovenkomt: gisteravond liep ik op station Utrecht Centraal, zigzaggend tussen de forensen met hun vermoeide hoofden en bakjes patat en verlangde ik ineens intens terug naar de Noorse hoogvlakte, waar je [...]

Ik heb schijnbaar een gelukkige hand van uit het raam kijken. Toen ik gisteren net gelezen zinnen de kans wilde geven te bezinken, zag ik elf ooievaars in één weiland. Ze stonden in groepjes te grazen. Dat het niet gisteren was en dat het er ook twaalf geweest kunnen zijn, doet er voor het verhaal niet [...]

Tegenwoordig is de trein bijna overal goed voor. Wie regelmatig reist en zijn tijd toch nuttig wil besteden, ontdekt al snel dat je in de trein meer kunt dan lijdzaam uit het raam staren naar een landschap dat niet noemenswaardig verandert of het moet zijn dat de seizoenen er ieder jaar opnieuw en in dezelfde [...]

Met nog dertien dagen te gaan, staat de teller op 223 titels. Met een beetje geluk komen er dit jaar nog twee bij – één van die twee is De avonden van Gerard Reve, het eindejaarsboek bij uitstek. Het is schier onmogelijk om uit die veelheid en verscheidenheid het lijstje van de beste boeken van [...]