Engelhart bevindt zich op een zachte dag laat september op de veerboot die het vaste land, te weten de provinciestad aan zee, verbindt met het oude eiland. Engelhart bevindt zich niet zomaar aan boord van de veerboot, zoals hij zelden iets zomaar doet. Na maanden en maanden heeft Engelhart eindelijk de juiste omstandigheid gevonden om Dagen [...]

O. het is buitengewoon reuzenkrachtte bezitten, maar tiranniek het tegebruiken als een reus.  W. Shakespeare In de regel brengt de machteloosheid ons niets dan enorme, vrijwel niet te beheersen, krachten die zich meestentijds ontladen door middel van onderdrukking, brute wreedheid, seksuele overheersing en onderwerping, die helaas niet zijn opgetuigd met rituelen en symbolen, wat het ontladen [...]

Het is nu wel aardig wat jaren geleden, dat Engelhart zich bevrijd heeft van de ziekte die ontvreemden heet. Hoe de ziekte is ontstaan, Engelhart weet het werkelijk niet, maar voor zeker dertig jaren heeft de ziekte Engelhart wekelijks in de ban gehad, dat wel staat vast. Al die jaren heeft een god hem, om [...]

Dichters zijn de leermeesters van het volk, zo is het altijd geweest, maar helaas niet gebleven. En dat spijt mij. Literatuur zou modellen ter navolging behoren te bieden. De tijd waarin die gedachte daadwerkelijk zijn maatschappelijk belang toonde, ligt ver achter ons. Hoelang is het geleden dat een tekst nog een traditie was? Te lang! [...]

Geef mij maar een man die hoofdzakelijk water drinkt. Een man die zich niet verliest in talloze borrels, die zich niet hult in rookgordijnen veroorzaakt doorallerhande rookwaren. Een man die televisie, radio en kranten laat voor wat ze zijn, die geen enkele waarde daaraan toekent. Een man die af en toe enkele droge beschuitjes eet, [...]

14-7-1970 Gewelddadigheid is heel erg, en behoort zonder twijfel tot de meest onuitroeibare aandriften van de mens. Iets dergelijks als gewelddadigheid te moeten aanschouwen, is dan ook wel een van de naarste dingen die je kent. Maar helaas kunnen we er niet zonder. Daar ben je nu wel achter, ook al ben je nog niet zo [...]

Wij schrijven de langste dag van het jaar onzes heren tweeduizend en twaalf. Er staat een zachte noordoostenwind, de torenklok in het midden van het dorp slaat negen uur. Het nieuws op de radio moet nu werkelijk beginnen, helaas er gaat iets helemaal fout en opeens klinkt er een muziekje. Het late zonlicht valt op, [...]

Hoe ben jij, Kees Engelhart, een man met toch een behoorlijke dosis ontwikkeling, intelligentie en gezond verstand, ooit in de, gezien op wereldschaal, letterkundige modderpoel die Nederland heet terechtgekomen en er zelfs met ware doodsverachting aan deelgenomen. Ik begrijp dat ik u, en mijzelf, een zinnig antwoord omtrent een en ander mijn leven lang schuldig [...]

Engelhart zit aan tafel, luistert naar Hymne van Mendelssohn en schudt de drukte van de dag van zich af. Nu, eindelijk nu, is Engelhart voor drie, vier uren alleen. Nu kan Engelhart werken, en daarnaast de dingen, die hij altijd zo graag voor zichzelf doet, kleine dingen: waardoor Engelhart zich rustig en zinvol voelen gaat, [...]

Engelhart heeft het zwaar, maar het gaat beter. Drie dagen heeft Engelhart wezenloos boven in het hoge huis in de echtelijke sponde gelegen, zich afvragend of Engelhart en zo ja op welke wijze hij heel zijn leven weer terug zou kunnen brengen naar de eenvoud, de rijkdom van het schrijven alleen.  Theodoor Brumming, directeur en [...]