De bloem die erom bekend staat zijn gezicht naar de zon te richten – daarom heet hij in het Frans heel toepasselijk tournesol – weet vandaag de dag niet waar hij haar zoeken moet.  

Waar wil je uitgezet worden? Niet bepaald een onschuldige vraag in deze politiek roerige tijden, zeker niet als hij gesteld wordt aan iemand die in het bezit is van twee paspoorten. Als ik dat zeg, schieten we allebei in de lach. En ik, die over het algemeen moeilijk kan kiezen, antwoord resoluut: ‘aan de achterkant’ [...]

Ze zwenken als zwaluwen. Hun fietsen zwieren over de volle breedte van de weg. Zelf zijn ze uitgelaten als jonge honden. Net zo min als één zwaluw maken deze drie dartele oproerkraaiers al een zomer, maar wat vrolijkt het straatbeeld ervan op.

De zomer is al weer bijna voorbij. Maar er is altijd nog tijd voor een paar dichtbundels. Als besluit van een zomertje poëzie pletten in de papierkelder een hele bijzondere collectie. Allereerst Ezelskaakbeen van Peter Ghyssaert. De eerste poëzierecensie die ik ooit schreef was van Ghyssaerts vorige bundel Kleine lichamen, uit 2005 alweer. Ik sprak daarin [...]

In de vorige ‘Zomerpoëzie’ zei ik het al: bundeltjes die worden gemaakt aan het eind van een ambtsperiode van een huis- of stadsdichter hebben niet altijd evenveel eeuwigheidswaarde. Maar nu heb ik het mooi vormgegeven (met vrijwel witte kaft, gaandeweg vervagende letters en foto’s van gewone Groningers) Wissen in handen, een bundel gedichten die Anneke Claus [...]