De val van Hippocrates – Menno Lievers

– De dokter overspeelt zijn hand –

Een arts geneest zieken en redt levens. Arts worden is dan ook de perfecte bestemming  voor een man die zich schuldig voelt. Erik Liefco heeft als dertienjarige zijn broer van een berg zien storten. Door arts worden hoopt hij zijn dood op te heffen. Hij koestert zijn ambitie in een ongunstige tijd: doorstoten naar de top zit er bij gebrek aan opleidingsplaatsen niet in. Liefco is veroordeeld tot de middelmaat, tot het gezelschap van ambitielozen. Zijn werkterrein: de verdieping waar patiënten gedoemd zijn te sterven, van daar daalt hij langzaam af naar levensvatbaarder afdelingen.

Erik Liefco raakt in die omgeving letterlijk en figuurlijk steeds meer zijn noorden kwijt. Hij zoekt zijn toevlucht in de armen van verpleegsters en prostituees en klampt zich vast aan een alleen nog imaginair aanwezige leermeester en zijn inmiddels verouderde opvattingen over psychosomatisch ziek zijn. De hallucinaire draaikolk waaruit Liefco niet meer kan ontsnappen, eindigt in een strafzaak vergelijkbaar met – en geënt op – die van Lucia de B. Met zijn einde voor ogen bekent hij definitief schuld.

In De val van Hippocrates geeft Menno Lievers een ontluisterend beeld van de medische mores: met procedures wordt lichtvaardig omgesprongen, patiënten sterven bij bosjes, artsen blijven onaangedaan. De wanen die een belangrijk bestanddeel vormen van het boek beschrijft hij indringend. Menno Lievers laat Erik Liefco overtuigend ontsporen, al hoeft dat niet per se een nawee te zijn van de onfortuinlijke dood van zijn broertje.

Waar de schrijver onvoldoende in slaagt is ‘waar gebeurd’ omvormen tot literaire beelden die de werkelijkheid een roman lang verdringen. Mede daardoor komt De val van Hippocrates niet genoeg los van de clichématige realiteit waarin doktersromannetjes uitblinken. De filosofische dimensie van het verhaal, die besloten ligt in de schuldvraag, komt niet tot leven, waarschijnlijk door een te gedoseerde toediening van de details over die ene zo belangrijke dood.
Menno Lievers zet De val van Hippocrates te weinig naar zijn hand.  Het lijkt erop dat hij geen keuze heeft kunnen maken uit de mogelijkheden die zich aan hem openbaarden. Misschien werd hij teveel gehinderd door kennis van zaken.

Genomineerd voor de Academica Debutantenprijs 2011.

De Bezige Bij, 2009
ISBN 978 90 234 5461 8
284 p., € 19,90