Flikken rammen

Ik herinner me hem nog goed, mijn oranje Ford Escort met deuken en kale banden. Het was mijn allereerste wagen.
We waren allemaal rond de 18 jaar in mijn vriendenkring, en ik was de enige die werkte en een wagen bezat. Het gevolg was dat ik elk weekend met 7 – 8 personen in de wagen naar de kroeg reed.

Ik praat over midden jaren tachtig, toen het toegestane promillage bij alcoholcontroles nog wat hoger lag.

Het weekend van volgend voorval had ik toch een biertje of 7 achter de kiezen, maar ik voelde me zelfs niet tipsy. Ik reed dus met mijn gevolg naar een discotheek die ongeveer 20km verder lag. Het was een mistige avond, en tot overmaat van ramp viel er motregen, zodat we wegen best glad waren.

Het rijden ging redelijk goed, en op een bepaald moment zag ik zwaailichten in de verte voor mij. ´Shit, politiecontrole´ ging er door me heen. Gelukkig zag ik dat ze de wagens voor me ongemoeid lieten passeren. Met nieuwe moed volgde ik vrolijk de wagen voor me, toen plots een agent de weg op sprong. Met een miniversie van een Star Wars lichtzwaard gebaarde hij me te stoppen.

Ik had dus nog geen 10 meter om met kale banden op een gladde weg mijn ´bolide´ tot stilstand te brengen.
Zoals ik al vreesde raakte ik in een slip, en in slowmotion zag ik hoe de snuit van mijn auto de flank van de flikkenbus doorboorde.
Algemene hilariteit van mijn dronken medepassagiers, en zes verbaasde flikken, met mitrailleur gewapend, keken me schaapachtig aan.

Een man tikte op mijn raampje, en gebaarde iets dat leek op een obscene beweging, maar blijkbaar het algemene gebaar was om mijn raampje omlaag te draaien.

¨Mijheer heeft zeker pas zijn rijbewijs?¨ voeg hij sarcastisch.
¨Nee hoor, al zeker drie maanden.¨ antwoordde ik trots.
Zijn gezicht vertrok en hij rolde met zijn ogen. Of ik zo vriendelijk wou zijn even uit te stappen?
Hij riep er twee agenten bij,en samen duwden we mijn auto naar de kant.

¨We kunnen zelf geen proces verbaal opmaken omdat we bij het ongeval betrokken zijn, maar we hebben de plaatselijke politie verwittigd.¨ zei de man, en lachte op een Goofy-achtige manier, waardoor mijn gevolg weer helemaal in een deuk lag.

De Politie arriveerde pas na een half uur, en ondertussen lieten mijn vrienden me de ene sigaret na de andere roken, omdat ze dachten dat het mijn alcoholgehalte naar beneden zou halen(!).

Toen ze eindelijk arriveerden mocht ik in ´Het Zakje´ blazen. In die tijd hadden ze nog geen digitale meters. Bleek toch dat ik ondanks mijn 7 pilsjes nog onder het toegestane maximum zat. Daar kwam ik goed mee weg. Nadat mijn papieren waren nagekeken, mocht ik mijn reis voortzetten, maar dan wel met maar vijf inzittenden. Jammer,maar de rest moest dan maar een taxi bellen.

En ja hoor! Na 2 weken zat er een oproep voor de rechtbank in de brievenbus. Ik werd opgeroepen voor beschadiging van staatseigendom, en meer dan toegelaten aantal personen in de auto. Bij het proces kwam ik er nog goed vanaf met een rijverbod van twee weken. Ik heb dus netjes mijn rijbewijs ingeleverd, en ben twee weken op vakantie naar Italië gegaan.

Daar had ik toch geen auto nodig.

Na de vakantie pikte ik mijn rijbewijs weer op, maar voortaan mochten er maar vijf personen in de auto. En ik heb toch maar nieuwe banden gekocht.