Alsof ik gewoon naar de film ging

Op de dag voorafgaand aan de laatste bezocht ik het filmfestival in Rotterdam. Ik zag er drie films: de Griekse Boy Eating the Bird’s Food van Ektoras Lygizos, de Chinese The Love Songs of Tiedan van Hao Jie  en de Portugees-Franse Gebo and the Shadow van Manoel de Oliveira. Twee in LantarenVenster op de Kop van Zuid en een in Cinerama. Daarmee bevond ik mij buiten het epicentrum van het festival – dat ligt in en om de Doelen.
Daardoor had ik het idee dat ik drie keer op een dag naar de film ging. Dat ik die films zag in het kader van het 42^e International Film Festival Roterdam (IFFR), dat gevoel had ik niet. Dat die drie films de Nederlandse bioscoop waarschijnlijk niet zullen halen verandert daar niets aan.