Voor de poen: niets menselijks is Monty Python vreemd

Schrijvers hebben soms de behoefte om hun dankbaarheid jegens de muze die voor inspiratie dan wel koffie thee limonade bier broodjes zorgde te tonen door het dankzij die goede zorgen voltooide boek aan die muze op te dragen (al weet je als lezer nooit helemaal zeker of dat de reden is als er op de daarvoor meest aangewezen plaats een naam genoemd wordt, soms blijkt er achter een paar woorden een groot geheim schuil te gaan).

Sommige schrijvers nemen het met dat opdragen aan niet zo nauw. Anderen zijn juist weer uitermate origineel. Ooit las ik op de plek waar je dat eerbetoon aan een persoon kunt verwachten: ‘Voor de poen’. Ik vond dat grappig en eerlijk, en voelde me zelfs een beetje schuldig dat ik het boek geleend en niet gekocht had. Mijn schuldgevoel was echter ook weer niet zo groot dat ik het alsnog kocht.

Toen Monty Python – van de zes (Graham Chapman, John Cleese, Terry Gilliam, Eric Idle, Terry Jones en Michael Palin) zijn er nog vijf in leven: John Cleese, Terry Gilliam, Eric Idle, Terry Jones en Michael Palin – bekend maakte dat zij op een persconferentie iets bekend zouden maken (Monty Python is zowel enkelvoud als meervoud), voelde ik op mijn klompen aan dat er een reünie op komst was.

Ik kon me niet voorstellen dat het louter artistieke motieven waren die de heren hadden doen besluiten om Monty Python nieuw oud leven in te blazen. Ook zij zouden het vast (ook) voor de poen doen. Was het niet John Cleese die in het verleden al eens in een hogere versnelling schoot omdat er alimentatie betaald moest worden?

Eén keer zouden ze optreden. In de Londense O2 Arena. Dat optreden was in minder dan een minuut uitverkocht – in 43,5 seconden om precies te zijn. Toen werd besloten vier keer extra op te treden. Ook voor die voorstellingen waren de kaarten in no time op. Vandaag werd besloten om er daar nog vijf aan toe te voegen, dus inmiddels staat de teller op tien.

Als de mannen het daadwerkelijk doen omdat er schulden afgelost en verplichtingen nagekomen moeten worden, hoeven ze zich voorlopig geen zorgen meer te maken. Zeker niet als ze het geld dat ze nu gaan verdienen zo weloverwogen gaan besteden als de Merchant Banker.