Shanta Acharya werd geboren en opgeleid in India. Toch laat zij in haar gedicht Wimbledon Prayer geen goden van daar aanroepen, maar gewoon Hermes (onder andere: boodschapper der goden) en Zeus (onder andere: oppergod).
Ik vond Wimbledon Prayer omdat ik een gedicht zocht over unforced errors. Ik vind dat namelijk rare dingen met poëtische potentie. Unforced errors: fouten gemaakt zonder toedoen van de tegenstander. Fouten waar die ander niets aan kan doen. Onnodig heten ze in het Nederlands, deze fouten. Domme fouten dus.
Een heel gedicht over unforced errors vond ik niet. ‘Lead me not into unforced errors’, dat schrijft Shanta Acharya in Wimbledon Prayer en dat klinkt als: ‘leid ons niet in verzoeking’ (prot.) / ‘leid ons niet bekoring’ (r.k.) uit dat andere gebed.
Wimbledon Prayer
Help me, Hermes, to serve without fault,
Avoiding the dreaded double fault at any cost.
May I deliver winning returns with panache—
Backhand, forehand, volley and the killer smash.
Zeus, let me overcome the curse of deuces,
Play like a champion hitting aces.
Let me not slip, slide and fall in the eyes
Of my fans. Lead me not into unforced errors.
Let me not be dispatched into oblivion
By a fresh-faced opponent—unseeded, unknown.
If I must lose, give me the strength to accept
Failure, the hidden face of success, without regret.
Leave a Reply