Toch niet te laat voor de late Rembrandt

Toen ik gisteren op het gemak zat – daar hangt de Poëziekalender 2015 nu eenmaal – las ik:

Meesterwerk

Wat nu de Saul van Rembrandt betreft,
mij ontbreekt het wel eens aan een tulband en iemand
die harp of harpsichord voor mij speelt,
aan een scepter en een bescheiden gordijn
waarmee ik tranen kan drogen,

een gedicht van J.A. Emmens uit de bundel Gedichten en aforismen)

Een paar uur later las ik ‘Late Rembrandt Laatste kans!’ (Ik schrok. Ik dacht dat ik te laat was, tot ik ook de kleine lettertjes las.), waardoor ik weer aan dat gedicht moest denken, en aan mijn voornemen die Rembrandt er even bij te zoeken.

Ik zocht,
vond er twee,
en raakte in verwarring.

Pas toen ik ’s avonds naar De wereld draait door keek, klaarde ik  een beetje op. Dankzij de logica van drie slimme bèta boys die het antwoord wisten op de vraag ‘Wanneer is Cheryl jarig’ weet ik nu op welk schilderij Meesterwerk van J.A. Emmens slaat.