Soms moet je ver zoeken om een verband te vinden tussen een etappe en de literatuur, en moet je de schrijvers er met de haren bij slepen. Vandaag niet. Vandaag ligt het heel erg voor de hand om het over Carla Bruni te hebben. Want vandaag komen de renners door Carlat, dat sinds juli 2010 officieel een ‘stedenband’ heeft met Bruni. Carlat – Bruni… Carla Bruni! Bovendien is het vandaag quatorze juillet.
De toenmalige burgemeester van Carlat, de bedenker van het plan, hoopte dat dit klankverband tussen de het Franse gehucht Carlat en het Italiaanse bergdorpje beide gemeente geen windeieren zou leggen. Dat het toeristen zou trekken. Want ja, Carla Bruni was de vrouw van Nicolas Sarkozy, de man die toen president van Frankrijk was.
Maar Carla Bruni was ook de zangeres van wie in 2020 aan het eind van elke aflevering van De avondetappe het nummer Quelque chose klonk. Een liedje dat niets met fietsen te maken heeft, maar alles met een overrompelende, onvermijdelijke liefde.
Quelque chose de tendre s’est levé
Quelque chose qui nous hante, qui nous plaît
C’est quelque chose qui nous creuse, qui nous fond
Et qui nous va comme un gant
Quelque chose nous dit que c’est perdu
Que l’on va s’adorer sans issue
Et que l’on va se croquer un matin
Quelque chose obstinément
(Hum hum hum)
“Mais quel est donc ce quelque chose”
C’est la question que tous se posent
Quel est ce doux quelque chose là
Quel est ce bijou d’ici-bas
Quelque chose nous transperce comme une lame
Quelque chose nous traverse, nous réclame
Si l’on perçoit quelque chose en chemin
On est comme réduit à rien
Et quelque chose nous chavire, nous retient
Oui quelque chose nous déchire, nous étreint
Et ça nous étreint le cœur et le corps
Encore et puis oui encore
Oui encore
“Mais quel est donc ce quelque chose”
C’est la question que tous se posent
Quel est ce doux quelque chose là
Quel est ce bijou d’ici-bas
Quelque chose nous emporte, nous réveille
Quelque chose comme une sorte de merveille
Si tu croisais quelque chose d’aussi beau
Il faut tout jeter à l’eau
Oui à l’eau
“Mais quel est donc ce quelque chose”
C’est la question que tous se posent
Quel est ce doux quelque chose là
Quel est ce bijou d’ici-bas
“Mais quel est donc ce quelque chose”
C’est la question que tous se posent
Quel est ce doux quelque chose là
Quel est ce bijou d’ici-bas
De man van Carla Bruni staat centraal in Dageraad, avond of nacht: literair portret van een machtig man van Yasmina Reza. Reza mocht een jaar met Sarkozy meereizen. Het jaar waarin hij probeert president te worden. Een jaar waarin Carla Bruni nog niet nadrukkelijk in beeld is.
Bijna aan het eind van dit boek, schrijft zij:
Op een dubbele pagina van Paris Match van de week nadat hij gekozen is, staat een zwart-witfoto van hem op een fiets in Vesoel, uit november 2001. Hij fietst, draagt een wielrenbroek, is weggedoken in een opbollend regenjack en draait zijn gezicht in de richting van de lens. Hij lacht een onbeholpen en verbazingwekkend vrolijke lach (als die van kinderen van wie de gelaatsuitdrukking nog niet voor verleiding is bijgeschaafd), hij trapt verder wil hij nergens van weten.
(vertaling: Arthur Wevers)
Het is niet de enige keer dat Sarkozy al fietsend ‘betrapt’ werd door een fotograaf.
Leave a Reply